Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Do góry

Top

Nie skomentowano

Maria Leszczyńska w literaturze

Maria Leszczyńska w literaturze

Dziś o znakomitej i wartej przeczytania książce autorstwa Gennevieve Chauvel „Dar miłowania” (fr. „Le don d’amier”). To barwna opowieść o niezwykłym życiu Marii Leszczyńskiej, Królowej Francji, wydana przez wydawnictwo Bellona w 2012 roku. 

Zwieńczeniem dzieła jest wzruszający Testamentem Królowej Marii (napisanym na rok przed śmiercią). Ludwik XV skrupulatnie wykonał ostatnią wolę Marii, jed­nakże nie mógł się zgodzić na skromny pogrzeb, jakiego sobie życzyła. Narzucił uroczysty ceremoniał należny królowej Fran­cji. Autorka wymieniła też najważniejsze dokonania „Marynki”, mało znane, a świadczące o aktach dobroczynności i miłosierdzia, które przypominają nam działalność charytatywną św. Jadwigi Śląskiej.

NAJWAŻNIEJSZE DOKONANIA KRÓLOWEJ MARII LESZCZYŃSKIEJ

W czasie swojego długiego życia Maria nie ustawała w pomnażaniu aktów dobroczynności. Nie sposób wyliczyć wszystkich, oto więc tylko kilka szczególnie znaczących przykładów:
• finansowanie siostrom od św. Wincentego z Paulo akcji do­broczynnych i utrzymania szpitali-przytułków w dzielni­cach najuboższych;
• liczne dotacje na szkoły, klasztory i schroniska dla bez­domnych; opłacanie pensji Stowarzyszeniu św. Tomasza w Saint-Germain-en-Laye oraz przekazywanie dotacji pieniężnych dla Kongregacji św. Maura;
• spłacanie – w największej dyskrecji – długów ludzi uwięzio­nych za nie,
• ustanowienie w l 737 roku specjalnej renty dla Sabaudczyków i robotników;
• finansowanie funkcjonowania Domu Dzieciątka Jezus. Za­rządzany przez proboszcza parafii Saint Suplice był schro­nieniem dla córek wydziedziczonej wojskowej szlachty, dziewcząt z ludu i porzuconych kobiet. Mieszkało w nim ponad 1400 pensjonariuszek, którym zapewniono eduka­cję. Uczono je, jak być dobrymi matkami, a także różnych umiejętności, dzięki którym mogły godnie zarabiać na ży­cie. Dom wyposażony był w piekarnie, pralnie, warsztaty tkackie i bieliźniarskie, zaplecze gospodarskie oraz gabi­net aptekarski, w którym potrzebujący mogli otrzymać bezpłatnie produkty lecznicze;
• ufundowanie „Klasztoru Królowej”. Przed śmiercią Maria kazała sporządzić jego plany, określiła zasady funkcjono­wania i rozpoczęła budowę. Jej córki doprowadziły dzie­ło do końca i – w obecności króla – dokonały otwarcia obiektu;
• w dziedzinie czysto religijnej królowa Maria użyła swoich wpływów, aby doprowadzić do kanonizacji matki Joan­ny de Chantal i ufundowała w Moulins pierwszą kaplicę pod wezwaniem tej świętej. Przyczyniła się także do roz­winięcia nowego kultu Najświętszego Serca Jezusowego, który został zainicjowany przez siostrę Małgorzatę Marię Alacoque, jedną z zakonnic kongregacji Paray-le-Monial, u schyłku XVII wieku, l czerwca 1742 roku zainauguro­wała w Wersalu odnawianą co roku adorację Najświętsze­go Serca Jezusowego. Papież Klemens XIII ustanowił ten dzień świętem, wpisując je do kalendarza liturgicznego.

W uznaniu dla pobożności i cnót Marii papież Bene­dykt XIV uhonorował ją Złotą Różą – odznaczeniem przyznawanym tylko szczególnie zasłużonym królowym.

Lektura obowiązkowa dla Miłośników Ziemi Trzebnickiej.

 

Zbigniew Lubicz-Miszewski

dar ml

dar milo2

Skomentuj